Μετά την μεγάλη ήττα στην μάχη της Μπελσίτ και την αποδεκάτιση του Ελληνικού Λόχου “Ρήγας Φεραίος” οι Έλληνες εθελοντές δεν σταμάτησαν να μάχονται για την Δημοκρατία στην Ισπανία και ταυτόχρονα σε ολόκληρο τον κόσμο… Όσοι Έλληνες κατάφεραν να επιζήσουν μπήκαν στην 15η Διεθνή Ταξιαρχία και πολέμησαν ηρωικά και πάλι… Πρώτη μάχη ήταν στις αρχές του 1938 στην πόλη Τουρουέλ. Έπειτα απο σκληρές μάχες οι Δημοκραρικοί κατάφεραν να θέσουν την πόλη υπό τον έλεγχό τους. Μάλιστα μετά την κατάληψη της πόλης ένας απο τους πρώτους στρατιώτες που μπήκαν νικητές στην Τουρουέλ ήταν ο Έλληνας αξιωματικός Μηνάς Θωμαΐδης.
Την ίδια, περίπου, περίοδο είχαμε μεγάλη αύξηση των Ελλήνων και Κυπρίων εθελοντών που πήγαν
στην Ισπανία. Ως αποτέλεσμα ήταν η δημιοιυργία και ενός δεύτερου Ελληνικού Λόχου, αυτή την φορά χωρίς όνομα, που ανήκε στην 129η Διεθνή Ταξιαρχία. Διοικητής αυτού του 2ου Ελληνικού λόχου ήταν ο Κυπριος Μιχάλης Οικονομίδης. Μετά απο λίγο καιρό προετοιμασιών και εκπαίδευσης ο συγκεκριμένος λόχος στάλθηκε στο μέτωπο της Αραγωνίας όπου βρήκε τον λόχο “Ρήγα Φεραίο” και πόλεμησαν μαζί απέναντι στους Φασίστες.
Τα τελευταία πυρά απο ελληνικά όπλα στην Ισπανία ρίχτηκαν στις μάχες στην περιοχή του Λεβάντε και στην μάχη του Έβρου. Μετ΄απο εκεί όσοι Έλληνες δεν σκοτώθηκαν στα πεδία των μαχών αναγκάστηκαν να πάνε στην Καταλωνία. Όλοι οι εθελοντές αναγκάστηκαν να φύγουν απο την Ισπανία, αφού οι Διεθνείς Ταξιαρχίες θα έπαυαν να πολεμούν στο πλευρό των Δημοκρατικών. Όλοι άρχιζαν να γυρνάνε στις πατρίδες τους. όμως για τους Έλληνες αυτό ήταν αδύνατο. Βλέπετε στην Ελλάδα, ήδη, υπήρχε μια φασισιτκή χούντα απο τον Μεταξά, η οποία είχε επικυρήξει τους Έλληνες εθελοντές… Έτσι οι περισσότεροι πήγαν στην Γαλλία και λίγα χρόνια πιο μετά θα έρχονταν και πάλι απένατι στους Φασίστες, αυτή την φορά με το μέρος της Γαλλικής Αντίστασης…
barcelonista131
